Home

Museum JAN.jpg

Bernardine de Neeve-prijs - Prijs voor glaskunst

Museum JAN

 

Van 5 november 2021 t/m 9 januari 2022 zijn nieuwe werken van de drie genomineerde kunstenaars voor de ‘Bernardine de Neeve-prijs 2021’ te zien in Museum JAN. De drie kanshebbers zijn Jenny Ritzenhoff, Judith Roux en Nataliya Vladychko.

 

Bernadine de Neeve-prijs
Bernardine de Neeve (1915-1996) was de eerste hoofdconservator kunstnijverheid in Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam en verantwoordelijk voor het verzamelbeleid. Ze had een zwak voor glaskunst en was medeoprichter van de Vereniging van ‘Vrienden van Modern Glas’. Deze vereniging riep in 1990 de ‘Bernardine de Neeve-prijs’ in het leven – als eerbetoon aan Bernardine de Neeve – om de artistieke ontwikkeling van glaskunstenaars uit Nederland en België te stimuleren.

Ook dit jaar wordt de prijs uitgereikt aan een kunstenaar met een vernieuwende en verrassende kijk op glas en die dit tevens op artistieke grondslag promoot. Glas als beeldend materiaal vormt logischerwijs een essentieel onderdeel van het gehele oeuvre. Ook let de jury op diversiteit in uitingswijze en technieken en op innovatieve wegen. De uitreiking van de prijs vindt plaats op 21 november in Museum JAN.

 

Jenny Ritzenhoff
Jenny Ritzenhoff (1973) groeide op in Duitsland en studeerde Architectuur en Stadsplanning. Ze koos uiteindelijk voor de kunst; in 2013 studeerde ze af op de Glasafdeling van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam.

 

Ritzenhoff is gefascineerd door glas en verdiept zich in verschillende bewerkingstechnieken, waaronder glasblazen en pâte de verre (glaspasta). Ze maakt eerst maquettes van ander materiaal, die ze vervolgens vertaalt naar glas, spelend met vorm, licht en kleur. Naar eigen zeggen onderzoekt ze met haar werk ‘de invloed van het verleden op het heden, het blijven en verdwijnen, ontstaan en vervagen’.

 

Judith Roux

Judith Roux (1992) studeerde in 2018 af aan de Gerrit Rietveld Academie, en is daar nu tijdelijk coördinator van de beroemde Glasafdeling.

 

Roux gebruikt voornamelijk de zogenoemde brandertechniek, waarbij ze met een kleine brander transparante staafjes glas aan elkaar smelt in een soort trapvormen. Zo ontstaat een fragiele, poëtische structuur die in eenvoudige vormen een landschap of gebouwen kan verbeelden. Ondanks de minimalistische beeldtaal kan Roux’s werk een ruimte monumentaal vullen. Licht en transparantie spelen een grote rol.

 

Nataliya Vladychko

Vladychko (1977) studeerde in 1997 af aan de kunstacademie in L’viv (Oekraïne) en kwam daar in de greep van het materiaal glas. Haar afstudeerwerk maakte ze in glas-en-lood en ze specialiseerde zich later in verschillende technieken zoals brandschilderen en beheerst het ambacht optimaal.


Met haar werk interpreteert ze de natuur. Aan de hand van tekeningen bestudeert ze de ontkiemende plant, maar in glas krijgt elk model een eigen identiteit door middel van interessante kleurencombinaties en verschillende bewegingen. Door haar persoonlijke toets zijn het geen natuurmodellen, maar een verbeelding en een metafoor voor groei en ontwikkeling.

Bernardine de Neeve-prijs is een stimuleringsprijs voor hedendaagse glaskunst op initiatief van de ‘Vereniging Vrienden van Modern Glas’. 

 

 

05.11.21 t/m 09.01.2022

 

museumjan.nl

Lees meer

!cid_image006_jpg@01D7C5A6.jpg

Morten Løbner Espersen

In Kunstmuseum Den Haag

 

Opgebouwd uit talloze glazuren die vaak in meerdere lagen zijn gestookt, beslaan de glazuurhuiden van Morten Løbner Espersens (Aalborg, 1965) internationaal vermaarde keramiek een bont spectrum van kleuren en texturen. De in Kopenhagen werkzame keramist heeft een grote liefde voor klei en beheerst het materiaal volkomen, maar zijn passie voor glazuren komt juist voort uit de onmogelijkheid om volledige controle te behouden. Iedere stook leidt tot onverwachte resultaten, van verrassende nieuwe inzichten tot plotselinge teleurstellingen. Dit najaar zullen zijn rijk geglazuurde objecten in Kunstmuseum Den Haag voor het eerst in een museumpresentatie buiten Denemarken te zien zijn.

 

6 november 2021 t/m 3 april 2022

 

www.kunstmuseum.nl

Lees meer

1_GreatDanes_8340.jpg

Grote Denen

Meesterwerken van porselein, Kopenhagen 1890 – 1930

 

Twee Kopenhagense porseleinfabrikanten maakten tussen 1890 en 1930 furore met revolutionaire onderglazuurbeschilderingen: Royal Copenhagen en Bing & Grøndahl. In de tentoonstelling Grote Denen presenteert Kunstmuseum Den Haag bijzondere unica van de twee fabrikanten die zich onderscheiden door hun technische kwaliteit en hun geheel eigen esthetiek. Hoewel de stukken tijdens het fin de siècle werden verzameld door Europese koningshuizen en internationaal grote indruk maakten, lijken de objecten vandaag de dag enigszins in de vergetelheid te zijn geraakt. Kunstmuseum Den Haag presenteert - voor het eerst in Nederland – zo’n zeventig van deze Deense unica.

 

6 november 2021 t/m 3 april 2022

 

www.kunstmuseum.nl

Lees meer

RheinischerDippewagen1.jpg

Hollandgänger

Westerwald stoneware for the dutch market

 

The artistic stoneware of past art movements rightly enjoys a lot of attention. Unfortunately, stoneware used as packaging for food and tableware from the kitchen and cellar often leads a shadowy existence. Yet everyday life in the age of growing industrialisation, with its rapid technical changes, intellectual-philosophical conflicts and wars, is extremely exciting.  

 

For the first time, objects from the collection of Adri van der Meulen (Rotterdam-Overschie) and Ron Tousain (Zoetermeer) will be presented in the place where they were created. In a captivating way, they reflect the social and economic history of the Westerwald and the Netherlands from around 1800 to the beginning of the 20th century.  

 

Adri van der Meulen, together with Paul Smeele († 2015), had an eye for simple and everyday objects. They both built up a unique collection of Dutch earthenware. In the process, they came into contact with Westerwald stoneware and recognised its importance. Together with Ron Tousain and his passion for the particularly beautiful and individually designed tableware, a completely different view of the centuries-old Dutch-Westerwald relationship was created.  

However, the exhibition extends the trade history even further into the past and goes back to its roots. Archaeological finds from Grenzau and Hillscheid, with their individual decorative elements, prove that goods were made to order for Dutch customers at least since the 17th century. The intertwining of the noble family of the House of Nassau also plays a role here, as Imperial Count Wilhelm of Nassau-Dillenburg (1533-1584) inherited the Principality of Orange in 1544 and his descendant, Wilhelm III of Orange-Nassau, also became King of England in 1689. At that time a large part of the Kannenbäckerland was in the county of Nassau.  

 

The subject of trade practice and transport is given much space in the exhibition. Even over long distances - the stoneware from the Kannenbäckerland reached the whole world via the large ports of Amsterdam, Rotterdam and Antwerp as well as London - order, production, transport and resale were well regulated. Most of the stoneware and raw clay was transported via the nearby Rhine. However, much of it only reached the major trade fairs and markets, in this case Cologne in particular. From there the ceramics were now traded as "Cologne goods". Land transports were mostly carried out with horse teams, called Döppe- or Dippewogn. 

 

Many Westerwalder people sought their fortune in the liberal-minded Netherlands. They went to Holland to sell crockery with the pannier on the back or on small carts and were called "Hollandgänger" in their homeland. Some of them settled down there, married and adapted their name to the country. Some succeeded in becoming big entrepreneurs over generations.

 

26.11.2021 - 5.6.2022

 

www.keramikmuseum.de

Lees meer

Campagnebeeld KOREA. Poort naar een rijk verleden (434 x 600).jpg

KOREA. Poort naar een rijk verleden

Keramiekmuseum Princessehof

 

Tegenwoordig kennen we Korea van merken als Samsung en Kia, de ongekende populariteit van K-Popbands zoals BTS, de Koreaanse keuken en de Oscarwinnende film Parasite.

 

Met de grote Koreatentoonstelling duikt het Princessehof in de cultuurgeschiedenis van dit bijzondere land, aan de hand van de keramiek die in Korea zo verweven is met de tradities. Topstukken uit het National Museum of Korea in Seoul komen voor het eerst naar Nederland. Van betoverend celadon uit de Goryeo dynastie en een moon jar uit de Joseon periode tot muziekinstrumenten en kostuums van het Gugak Centre in Seoul en Museum Volkenkunde in Leiden.

 

Ook toont het Princessehof spraakmakend werk van drie hedendaagse Zuid-Koreaanse kunstenaars: Yee Sookyung (1963), Juree Kim (1980) en Kyung-Jin Cho (1987). Bij de tentoonstelling hoort een uitgebreid activiteitenprogramma met lezingen van de conservator, talkshows waarin de actualiteit van Noord- en Zuid-Korea wordt besproken, workshops en een buitenbioscoop. Ook maakte Miss Podcast Mischa Blok een speciale podcast voor bij de tentoonstelling.

 

16 oktober 2021 - 4 september 2022

 

www.princessehof.nl

Lees meer

Dorm.JPG

Isabelle Andriessen DORM

De Pont Tilburg

 

De Pont museum opent het nieuwe seizoen met de tentoonstelling DORM van de Nederlandse kunstenaar Isabelle Andriessen (1986). DORM bestaat uit een reeks nieuwe sculpturen waarvan de verschijningsvorm gedurende de tentoonstelling zal veranderen. Doordat Andriessen materialen gebruikt die reageren op elkaar en op de omgeving is haar werk voortdurend in beweging. Met behulp van elektriciteit, koeling en chemicaliën laat ze haar beelden 'zweten', lekken en kristalliseren alsof het acteurs zijn met een eigen script. Zo ontstaan er sculpturen met een autonoom gedrag waarop de toeschouwer – maar uiteindelijk ook de kunstenaar zelf – langzaam maar zeker grip verliest.

 

Speciaal voor De Pont ontwikkelde Andriessen sculpturen waarin organisch ogende vormen zich vermengen met industriële en architectonische vormen. Ze verwijzen zowel naar de oorspronkelijke functie van De Pont – als voormalige wolspinnerij – als ook naar een grimmige toekomst. De titel DORM refereert aan een ruimte maar ook aan iets dat slaapt en op een onbewaakt moment wakker kan worden. Andriessen heeft  an meet af aan een unieke visie op sculptuur. Gedreven door de vraag wat er gebeurt met de synthetische materialen die de mens achterlaat, formuleert zij een sculpturaal narratief waarin deze materialen een eigen 'agency' hebben of zich met levend materiaal mengen. Hebben we er dan nog controle over? Of kunnen die materialen zich dan ook tegen ons keren? Andriessen laat zich inspireren door wetenschap, wetenschappelijke speculaties en sciencefiction. Maar in een wereld waarin microplastics al ongemerkt onder onze huid kruipen, is die werkelijkheid vaak dichterbij dan je denkt. Precies dat besef veroorzaakt een unheimisch gevoel, dat in deze sculpturen gestalte krijgt.

 

Met de werken in DORM gaat Andriessen nog een stap verder. Ze probeert de beelden niet alleen een zekere levensvatbaarheid te geven, zodat ze zich in de tentoonstellingsruimte tonen als performers in een theater, maar ze sluit ze aan op gesloten leidingsystemen die de werken voeden en activeren.

Ook in de werken zelf – vervaardigd uit keramiek, aluminium en epoxy – toont Andriessen een nieuwe stap. De vormen refereren aan industrie en architectuur, en zijn deels geïnspireerd op de machines uit de voormalige wolspinnerij. Zo suggereren drie rubberachtige zwarte 'beugels' een soort mechanische aandrijving, terwijl ze uitmonden in welvingen die zowel doen denken aan prehistorische vondsten als aan motoronderdelen van auto's of machines. Een andere serie bestaat uit minimalistische structuren in een – even aantrekkelijk als afstotelijk – kneedbaar ogend wasgeel glazuur. Het zouden afvoerputten kunnen zijn, of rioleringen; ze zijn bezet met grillige, lobbige vormen waarvan niet duidelijk is of ze eruit voortkomen of er juist bezit van nemen. Andriessen is geïnteresseerd in onzichtbare netwerken waarin identiteit, ook die van materialen, een vloeibaar begrip is en de mens maar een heel kleine schakel.

 

18 september 2021 - 23 januari 2022

 

www.depont.nl

Lees meer

csm_DSC_0623_-_Kopie_328e2d5d92.jpg

Im Tau des Morgens - Highlights japanischer Keramik aus 160 Jahren

Hetjens Museum Düsseldorf

 

Die Herstellung von Keramik wird in Japan besonders hoch angesehen. Anlässlich des 160-jährigen Jubiläums der deutsch-japanischen Freundschaft zeigt das Hetjens – Deutsches Keramikmuseum ausgewählte Exponate japanischer Keramikkunst aus drei Jahrhunderten, darunter Gefäßkeramiken aus der Sammlung Prof. Helmut Hentrichs.

Nach über 200 Jahren der Abschließung Japans ebnete die Wiederaufnahme der Handelsbeziehung mit dem Westen auch den Weg für einen bis dato nicht gekannten kulturellen Austausch. Vor allem die elfenbeinfarbenen Satsuma-Keramiken mit ihren prächtigen Malereien erregten auf den Weltausstellungen in Wien (1873) und Philadelphia (1876) großes Aufsehen und entwickelten sich zu wahren Exportschlagern.

Im 20. Jahrhundert dienten die Schöpfungen japanischer Studiokeramiker zahlreichen westlichen Kolleginnen und Kollegen als Inspiration. Hier gilt Kanjirō Kawai gilt als einer der wegweisenden Töpfer Japans, die während der mingei-Bewegung (民芸, wörtl. „Kunst des Volkes“) die traditionelle Volkskunst zu einer neuen Blüte getrieben hatten. Europäische Keramikerinnen und Keramiker orientierten sich in den kommenden Jahrzehnten und bis heute an der japanischen Ästhetik und den traditionsreichen Herstellungstechniken wie dem Raku-Brand.

 

Die Ausstellung findet in Kooperation mit dem EKŌ-Haus, Düsseldorf statt.

 

09. September 2021 – 27. März 2022

 

www.duesseldorf.de/hetjens

Lees meer

Klok.jpg

Rijksmuseum koopt topcollectie Meissen-porselein terug op veiling

 

Het Rijksmuseum heeft woensdag op de veiling, dankzij steun van de Vereniging Rembrandt, het Mondriaan Fonds, het Nationaal Aankoopfonds van het ministerie van OCW, de VriendenLoterij en een particuliere schenker via het Rijksmuseum Fonds, een groot deel van een belangrijke collectie Meissen-porselein kunnen kopen, waaronder de twee hoogtepunten, een klok en koffie- en theeservies. Het gaat om een deel van de Meissen-verzameling van het Joods-Duitse echtpaar Franz en Margarethe Oppenheimer, dat zich sinds 1952 in het Rijksmuseum bevond en behoort tot een van de belangrijkste verzamelingen Meissen ter wereld. De verzameling Oppenheimer werd in 2019 gerestitueerd aan de erfgenamen. Vandaag is de collectie bij Sotheby’s in New York geveild.

 

Taco Dibbits, hoofddirecteur Rijksmuseum: Het is belangrijk dat op deze manier wordt bijgedragen aan rechtsherstel aan de nabestaanden van de familie Oppenheimer. Het is fantastisch dat we zo’n groot deel van deze topcollectie Meissen-porselein kunnen verwerven en blijvend kunnen laten zien. Het stelt ons bovendien nu in staat in het museum aandacht te besteden aan het persoonlijke verhaal van dit echtpaar en de lotgevallen van hun collectie in en na de Tweede Wereldoorlog. Wij zijn de begunstigers bijzonder dankbaar dat zij dit mogelijk hebben gemaakt.

 

Meissen-porselein

Meissen-porselein vormt één van de belangrijkste momenten uit de geschiedenis van de Europese toegepaste kunst. Aan het hof in Dresden werd in 1708 onder patronaat van de Saksische keurvorst Augustus de Sterke het eerste Europese porselein gemaakt. Tot dan toe was het geheim van de productie van het ‘witte goud’ alleen in Azië bekend.  De verzameling van het echtpaar Oppenheimer bevatte vrijwel uitsluitend voorbeelden van de allerbeste beschildering en vergulding. Veel van wat zij verzamelden, was voor de paleizen van Augustus de Sterke gemaakt. De Meissen-collectie van het Rijksmuseum is mede daarom wereldberoemd en wordt gezien als de belangrijkste verzameling naast die van de Porzellansammlung in Dresden. Het is dankzij deze verzameling dat nergens in Nederland Europese kunst op zo'n hoog niveau te zien is.

 

Herkomstgeschiedenis verzameling Oppenheimer

Onder druk van vervolging door het naziregime, vluchtte het Joodse echtpaar Oppenheimer in 1936 van Berlijn naar Oostenrijk en in 1938 - kort voor de Anschluss -, uiteindelijk naar de Verenigde Staten. Bij hun vlucht van Duitsland naar Oostenrijk namen zij een deel van hun verzameling mee. Hiervan werd een groot deel tussen 1936 en 1939 en bloc verkocht aan Fritz Mannheimer. Deze in Amsterdam woonachtige Joods-Duitse bankier verzamelde op vrijwel ongeëvenaarde wijze Europese kunstnijverheid. Zijn verzameling weerspiegelde de grote Europese vorstelijke collecties van de 16de tot en met de 18de eeuw.

 

Na het overlijden van Mannheimer werd diens nalatenschap failliet verklaard. De curator heeft de collectie vervolgens onder dwang aan de nazi’s verkocht om de schuldeisers van de bank te kunnen betalen. Na de oorlog is de collectie gerecupereerd en in beheer gekomen van de Nederlandse Staat. Een groot deel daarvan maakt sinds 1952 deel uit van de kunstnijverheidverzameling van het Rijksmuseum. 

 

Restitutie

In 2015 hebben de erven van Franz en Margarethe Oppenheimer een claim op ruim honderd objecten uit de Rijkscollectie ingediend bij het ministerie OCW. Daarvan zijn 92 objecten in beheer van het Rijksmuseum. Na zorgvuldig onderzoek heeft de Restitutiecommissie de minister geadviseerd tot teruggave van de objecten aan de erfgenamen en heeft de minister hier in december 2019 mee ingestemd.

 

Het Rijksmuseum doet sinds 2012 ook zelf onderzoek naar de herkomstgeschiedenis van zijn collectie met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog. De collectie Oppenheimer is door het museum op de website Museale Verwervingen vanaf 1933 aangemerkt als een collectie met een niet heldere herkomst. 

 

www.rijksmuseum.nl

Lees meer

_Z725647-PIERLUIGI POMPEI.jpeg

Expositie ‘overtuigen’ zet luister bij aan muziekfestival

Twaalf keramiekkunstenaars brengen dan een ode aan het Festival Oude Muziek

 

Aards materiaal, hemelse klanken, rauwe stellingnamen en verrassende dialogen, die combinatie is van 27 augustus tot en met 5 september te ondergaan in de Utrechtse Janskerk. Twaalf keramiekkunstenaars brengen dan een ode aan het Festival Oude Muziek (FOM). Met een gelegenheidsexpositie willen ze er een bijzonder accent aan toevoegen.

 

Initiatiefnemer en organisator is het platform voor keramiekkunst Utrechtse Aarde. De titel van de expositie is ‘Overtuigen’ en deze sluit nauw aan bij het dragende thema van het festival. Met ‘Lets talk’ is dit geheel gewijd is aan de retorica. Utrechtse Aarde is blij met het geboden podium en de medewerking van het festival.

 

Klank en klei. De taal van muziek en keramiek verschillen. De zeggingskracht doet dat niet automatisch. De bedoelingen vrijwel nooit; een gevoelige snaar raken, emoties aan de oppervlakte brengen, genot bieden, verwondering wekken, bewondering oogsten. Met deze boodschap zijn de twaalf keramisten aan de slag gegaan. Zij hopen de bezoekers van het festival met hun loflied op het evenement via spraakmakend werk een onverwacht extraatje te bieden. Ze hebben zich laten inspireren door de verhalen, de mensen en de muziek rond het thema en het festival. Het werk is uiteenlopend van aard. Van in klei gevangen theatrale karakterkoppen tot een gordijn van emoties, een tranenvloed. Van een robuust kanon dat emoties de wereld in slingert tot een instrument dat de stilte wil vangen. Van een de einder opzoekende klankinstallatie tot beschermende amuletten, kleine hebbedingetjes. Van nieuwe huid om hompen en klonten klei tot flinterdunne blaadjes die wachten op een zuchtje wind of trompetgeluid.

 

Utrechtse Aarde is een platform voor keramiekkunst en streeft onder meer naar kruisbestuiving met andere vormen van creativiteit. De expositie ‘Overtuigen’ is haar derde eerbetoon. Eerder wijdde ze de expositie ‘Nieuwsgierigheid’ aan de jubilerende Universiteit Utrecht en ‘Meubelstukken’ aan de creativiteit van Utrechtse meubelmakers en interieurontwerpers.

 

Deelnemers:

Dorothé Arts, Meria Bakker, Tanneke Barendregt, Eefje van de Braak, Marianne van den Breeden, Pierluigi Pompei, Sarah Reinbold, Karen Santen, Mirjam Veldhuis, Ellis Veth, Loes Wolf  en Lisanne van Zanten.

 

27 augustus tot 5 september 2021

Utrechtse Janskerk

Organisator: platform voor keramiekkunst Utrechtse Aarde

Toegang: gratis

 

www.utrechtseaarde.nl

Lees meer

IMG_9502 (600 x 450).jpg

GRADUATION SHOW 2021

Gerrit Rietveld Academie

 

De Gerrit Rietveld Academie Eindexamenexpositie 2021 vindt plaats van 7 tot 11 juli 2021.

 

Tijdens de Eindexamenexpositie presenteren 170 afstudeerders afkomstig van over de hele wereld hun werk. Zij hebben hun vier- of vijfjarige bacheloropleiding Fine Arts & Design afgerond bij een van de veertien afdelingen van de academie. De tentoonstelling markeert zowel het einde van hun studie als het begin van een professionele carrière.

Gelijktijdig met de Rietveld Academie Graduation Show tonen afgestudeerden van de afdeling Fine Arts en van het tijdelijke programma Approaching Language van het Sandberg Instituut hun werk.

 

rietveldacademie.nl

 

foto: Sunwoo Jung, Reconfigured Chair

rietveldacademie.nl/sunwoo-jung

 

Lees meer

 cover voor website[9279].JPG

Nummer 247

 

Inhoudsopgave nummer 247 (2021/3):

 

'Wat we doen is delicaat'
Een interview bij het afscheid van Karin Gaillard
Victoria Anastasyadis

Imitaties uit Jingdezhen
Een reportage van de Chinese porseleinindustrie
Suzanne Klüver

Marion S. van Aken-Fehmers, ambassadeur van Delfts aardewerk
Een beknopte geschiedenis van het onderzoeksproject Delfts aardewerk
Titus Eliëns

Verzamelaars favoriet
Willem van Traa, Luciën G.A. Schrapels Schram, Eddie Nijhof, Hans en Inge van Asperen

Van Japan tot Sayonara
Een eeuw Japanse invloed op Maastrichts aardewerk
Wim Dijkman

Een convoi exceptionnel als droom
De bellendrang van Marinke van Zandwijk
Victoria Anastasyadis

Von Siebold's Nippon: Plates and Crafts
Miki Sakuraba

 

Inhoud/lid worden

Victoria Anastasyadis

© Vormen uit vuur